پاورپوینت واکنش‌های حساسیت (آلرژی) و انواع آن

مقدمه‌ای بر واکنش‌های حساسیت

واکنش‌های حساسیت یا آلرژی، پاسخ‌های نامناسب سیستم ایمنی به مواد بی‌ضرر محیطی هستند. این مواد که آلرژن نامیده می‌شوند، می‌توانند شامل گرده گیاهان، گرد و غبار، مواد غذایی، داروها و نیش حشرات باشند. آلرژی یکی از شایع‌ترین اختلالات ایمنی در جهان است و طیف وسیعی از علائم از خفیف تا تهدیدکننده حیات را شامل می‌شود. در این پاورپوینت به بررسی انواع واکنش‌های حساسیت بر اساس طبقه‌بندی گِل و کومبز می‌پردازیم.

انواع واکنش‌های حساسیت

نوع اول: واکنش آنافیلاکتیک

این نوع واکنش که به حساسیت فوری معروف است، توسط ایمونوگلوبولین E (IgE) واسطه‌گری می‌شود. آلرژن به IgE متصل شده و باعث دگرانولاسیون ماست‌سل‌ها و بازوفیل‌ها می‌شود. آزاد شدن هیستامین و سایر واسطه‌ها منجر به علائمی مانند کهیر، آسم، رینیت آلرژیک و در موارد شدید شوک آنافیلاکسی می‌گردد. آلرژی فصلی و حساسیت به بادام زمینی نمونه‌هایی از این نوع هستند.

نوع دوم: واکنش سیتوتوکسیک

در این واکنش، آنتی‌بادی‌های IgG یا IgM به آنتی‌ژن‌های سطح سلول هدف متصل می‌شوند. این اتصال باعث فعال شدن سیستم کمپلمان و تخریب سلول‌ها می‌گردد. مثال‌های بالینی شامل کم خونی همولیتیک خودایمنی، پورپورای ترومبوسیتوپنیک و واکنش‌های ناسازگاری خونی است. حساسیت دارویی به پنی‌سیلین نیز گاهی این مکانیسم را نشان می‌دهد.

نوع سوم: واکنش کمپلکس ایمنی

تشکیل کمپلکس‌های آنتی‌ژن-آنتی‌بادی در جریان خون و رسوب آن‌ها در بافت‌ها منجر به التهاب و آسیب بافتی می‌شود. بیماری‌هایی مانند لوپوس اریتماتوز سیستمیک، آرتریت روماتوئید و بیماری سرمی از این دسته هستند. واکنش آلرژیک نوع سوم اغلب تاخیری است و چند ساعت تا چند روز پس از تماس با آلرژن ظاهر می‌شود.

نوع چهارم: واکنش تاخیری

این واکنش توسط سلول‌های T و ماکروفاژها ایجاد می‌شود و آنتی‌بادی در آن نقش ندارد. تماس با آلرژن منجر به فعال شدن لنفوسیت‌های T و آزادسازی سیتوکین‌ها می‌شود. نمونه‌های بالینی شامل درماتیت تماسی (مانند حساسیت به نیکل)، واکنش به توبرکولین و رد پیوند است. حساسیت تماسی شایع‌ترین شکل این نوع است.

تشخیص و درمان

تشخیص آلرژی شامل تاریخچه پزشکی، تست‌های پوستی، اندازه‌گیری IgE اختصاصی و تست‌های چالش است. درمان شامل اجتناب از آلرژن، داروهای آنتی‌هیستامین، کورتیکواستروئیدها، ایمونوتراپی و در موارد حاد اپی‌نفرین می‌باشد. آگاهی از انواع واکنش‌های حساسیت به پزشکان در مدیریت بهتر بیماران کمک می‌کند.